*** Ayyy öldüüm öldüüüm yorgunluktaann.
Ayaklarım nasıl ağrıyo anlatamam.
Sorma ya bugün mezuniyet partimiz vardıda o yüzden bu kadar yorgunum.
Balonun olduğu yere minibüsle gittik vede,
Altımızda elbise mini mini.
Neyseki vardık balonun olduğu yere.
Bu koca senenin bütün stressini attım yani bugün.. (:
Saçlarımı maşayla yaptım.
Ay bide herkes maşa yapmazmııııı !
Bi gittim herkes tek tip ve bende onların içindeydim...
Hiç kimseyle elbise konusunda pişti olmamak ne kadar güzel bişey (: Fark bu fark :P
Aç aç gittim aç aç döndüm ama.
Adam gibi yemekler yoktu.
Açlıktan bayılırdım da pasta iyi geldi gibiydi.
Hareketli şarkılardan sonra slow !!
Herkes birbirini dansa kaldırırken benim acıların çocuğu gibi onları izlemem canımı sıkarken,1-2 kişinin beni dansa kaldırıpta benim kalkmamam gerizekalı olduğumun kanıtı diye düşünüyorum.
Titanic çalmasıyla benim hüzünlü hüzünlü etrafa bakışım.
Tam bunalım moduna girmişken ordan '' trabzon kolbastisii - coştur coştur coştur - hoptek hoptek oynayalım''çalmasıyla birlikte ayağa kalkıp kolbastı oynayışım.
O güzelim,nazik,mini elbiseyle kolbastı!!
Baktım kolbastı sarmıyo gidip dj ' ye '' aç bi roman havası '' diyişim.
Artık romanlık kanımdamı vardır orasını bilemem.
Tam kolbastının bi ayak figürünü yaparken Kibariyenin sesiyle kendime gelişim.
Koşup Aslının şalını alıp belime bağlayışım ve göbek atışım.
Nasıl bi yaratığım anlamadım.
Tam kendimi kaptırmış gidiyorken yanımda ingilizceci Sevin hocanın bana bakışıyla kendimi toparlayışım...
Bide gelmiş diyoki '' ben seni yarın yazılı yapmassam neyim.''
Te Allahım burdadamı?
Onuda geçtim matematikçinin sürekli lanet mikrofonu eline alıp ''çocuklar yemeğinizi yemeden oynayamazsınız'' diye bağırması.
Fen öğretmenimiz ve aynı zamanda sınıf öğretmenimiz olan Neriman hocanın bir an '' konuşana 1 ''dieceiini düşünmeden duramadım...
Ah bide o güzel disco müzikleri yokmu.
İnsanı alıp götürüyo.
Yalçolik hareket engelenemez yani.
Yaptığım hareketler !!
Kavanozu açç , ampulu taak hheehe :D
Koop Koop !
Oynarken birden gözüm büyük bi pastaya takıldı!!
Ağzımın suyu akarken bi baktım ki herkes önüme geçmiş üstünde '' Atatürk ilköğretim okulu balosu'' yazan pastanın resmini çekiyolar.
Yarebbim sen büyüksün.
Neyseki kendimi toparlayıp kopmaya devam ettim.
Sonra bütün dikkatim masalardaki minik dilimlenmiş pastalara gitti.
Aslının kolundan tuttuğum gibi çektim masaya.
Kendimizinkini yememiz yetmiyomuş gibi,başkalarının pastalarınıda yedik.
Eeee oynıcaana pastanı ye.
Sonra diğer masaları tek tek gezerek karpuz yedik.
Tabi bunları yaparken ışık kapalıydı.
Tam kocaman dilimlenmiş karpuza çatalımı saplayıp ağzıma götürürrkeeeeennnn ışıkların yanmasıyla benim ağzıma büyük bi karpuzla etrafa bakışım...
Hiç bişey olmamış gibi yaparak masama doğru yol alırken bizim matematikçinin tekrardan mikrofonu eline aldığını gördüm ve cinlerim tepeme çıktı.
Öbür masadan bardakları falan kırmışlarmış,bağırıp duruyo.
Hocayı dinlerken aslının kolumu dürtüp '' aha abim gelmiş '' demesiyle bütün keyfim kaçtı.
Çünkü okadar eğleniyodum ki hiç eve gitmek istemiyodum.
Arkadaşlarımla vedalaşmadan pılımızı pırtımızı toplayıp arabaya binip o yerden uzaklaştık.
ve içimde bi hüzünle...
